Film | Muzika

Kristof Penderecki: Omiljeni kompozitor reditelja horor filmova

Divlja, zastrašujuća i maštovita muzika poljskog kompozitora Kristofa Pendereckog (Krzysztof Penderecki), pronašla je svoje mesto u mnogim, dobro poznatim horor filmovima, kao što su “Isijavanje” (The Shining) ili “Isterivač đavola” (The Exorcist). Njegova muzika jeste zvučni doživljaj strašnog i uznemirujućeg sveta mašte mnogobrojnih reditelja, kao što su Stenli Kjubrik ili Dejvid Linč.

Krzysztof Penderecki

Ukoliko ste Kjubrikovo “Isijavanje” pogledali više puta, ili ste se podsetili starog horora iz 1973. godine “Isterivač đavola”, Vilijama Fridkina, ukoliko ste uživali u Skorsezeovom filmu “Zatvoreno ostrvo” (Shutter Island), ili se divili filmu “Unutrašnje ostrvo” (Inlad Empire), imamo jednu novost za vas. Moguće da ste, a da ni sami toga niste bili svesni, fan najpoznatijeg živog poljskog kompozitora Kristofa Pendereckog.

Kao što je napomenuto, u svim ovim filmovima njegova zastrašujuća i maštovita muzika korišćena je kao muzička manifestacija podsvesti. Zajedno sa muzikom György Ligetia, njegova rana dela nalaze se među najpopularnijima, kada je reč o radikalnim filmskim stvaraocima koji muzikom žele da pojačaju fantastični šok i teror u svojim filmovima.

Čak iako poslušate njegova dela samostalno, van konteksta filma, veoma brzo i lako ćete spoznati čari dela kao što je Polymorphia, komponovana 1961. i korišćena u filmovima Isijavanje, Isterivač đavola i Neustrašivi (Fearless), koja pretvara gudački orkestar u riznicu zvukova, koja kao da dolazi sa druge planete.

Njegov utvrđeni cilj, kao avantgardnog umetnika ranih 60-ih godina bio je “osloboditi zvuk van svake tradicije.” Upravo takva sloboda od svetovnih ograničenja jeste ono što mnoge reditelje inspiriše u njegovoj muzici. Koristeći Pendereckov rad u filmovima Divlji u srcu (Wild At Heart) i Unutrašnje ostrvo, Linč pronalazi onu kreativnu alhemiju u odnosu zvuka i slike.

Ironično, Penderecki danas ova dela iz 60-ih godina posmatra kao vid lutanja u mladosti. Od sredine 70-ih vratio se tradiciji, što je njegov muzički duh izričito odbacivao tokom 60-ih.

“Veoma brzo sam shvatio da je ova avangardna novina, ovaj eksperiment, više destruktivan nego konstruktivan”, izjavio je kompozitor. Danas piše simfonije, koncerte, duhovna dela bombastičnog romantizma i religioznosti.

I pored toga njegova ranija dela su, zahvaljujući filmskim stvaraocima, predstavila viziju naše mračne i iskonske mašte.


Izvor: Guardian

 

Povezane Vesti:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.